Nonsens Przyjacielu, Piękno kwitnie dookoła !

Bardzo cieszy mnie to, że wszyscy jesteśmy schematami. Dzięki temu wiem, że takich osób jak ja jest więcej. Gdybym nie posiadała tej wiedzy i pozwoliła sobie uwierzyć, że jestem w swojej wyjątkowości samotna- nie dałabym rady. A tak, zdaję sobie sprawę, że są pewne triki, sztuczki, które pomogą mi w życiu, bo już tylu podobnym do mnie pomogły. Nie jestem nikim wyjątkowym, nawet mimo mego rozjebania, jest takich jak ja cała armia. Robią dokładnie to co ja. DOKŁADNIE.
Jest mi z tą wiedzą doskonale.
Wiem też, że są pewne etapy, które trwają tyle a tyle, zwroty akcji (jakże <nie>oczekiwane), jakie są niebezpieczeństwa, jak się zapchać na chwilę żeby się uspokoić.
Bo tak, to zapchanie może być tylko na chwilę.
Pogodziłam się z tym.
nie musi być lepiej, chcę tylko, żeby nie było gorzej.
Ale wiem, że będzie gorzej.
A potem będzie lepiej.

Skończyłam już etap zachwycania się i masturbowania moim umysłem.
Zamykam dział pokonywania i łamania własnych granic. Co zostało złamane to zostało.

Zaczynam etap powrotu do życia, do ludzi.
Patrzenia na ludzi nie jak na powieści, scenariusze a jak na żywe istoty
pozwalam też sobie być żywą istotą
Chcę dać moim rodzicom szanse pobycia znowu rodzicami

Nie wiem jak to się stało.


Projekt nazywa się "Wiosna"
Zapraszam.